Bugün size rakamların ötesinde, ruhumuzun röntgenini çekmek istiyorum. İstatistikler bazen sadece sayı değil, bir toplumun imdat çığlığıdır. Veriler ortada: 2016’da

Bir ülkenin bağımsızlığı yalnızca sınırlarıyla değil, diliyle de ölçülür. Dil; sadece iletişim aracı değil, aynı zamanda kimliğin, hafızanın ve egemenliğin

Karamanoğlu Mehmet Bey’in mühür vurduğu bu aziz topraklarda, Türkçenin kalbinde bir hançer gibi yankılanan yabancı hecelere karşı sükûtumuz feryadımızdır! Garp’ın

Distopik romanlarda ve filmlerde gördüğümüz “zombi” kavramı aslında yalnızca korku hikâyelerinin bir parçası değildir. En basit anlamıyla “yaşayan ölü” demektir.

“Ortak Kültür” Masalı: Bir Toplum Mühendisliği Enkazının Anatomisi Türkiye, uzun zamandır hiç var olmamış bir hayaletin, o meşhur “ortak yüksek

Türkçenin Başkenti İddiası ve Karaman’ın Sorumluluğu Karaman, uzun yıllardır “Türkçenin Başkenti” sloganını kullanıyor. Ancak bu iddianın beraberinde nasıl bir sorumluluk

Karaman’da –ve aslında bütün ülkede– tuhaf bir eşikte duruyoruz. Hiç olmadığı kadar bilgiye maruz kalıyoruz ama belki de hiç olmadığı

Bir toplumun sahip olduğu en değerli varlık para değildir. En değerli varlık, insanlar arasındaki güven ağıdır. Eğer bir şehirde taraftar

Türk Dünyası Mimarlar ve Mühendisler Birliği (TDMMB) tarafından verilen Türk Dünyası Bilgelik Asası bu yıl mimar Kamil Uğurlu’ya takdim edildi.

KAMÜT’ten sektöre ve şehre yönelik kapsamlı dönüşüm hamlesi Karaman Yapı Müteahhitleri Birliği (KAMÜT), 4 Şubat 2026 tarihinde gerçekleştirdiği Genel Sektörel

Acılarımızın dumanı daha tüterken, yıkıntıların altından yalnızca bedenler değil; vicdanlar, yüzleşmeler ve gerçekler de çıktı. Bir felaket, sadece binaları değil,

Sakin Bir Anadolu Şehrinden Daha Fazlası Karaman denince akla ilk gelenler bellidir: Türkiye’nin bisküvi ve bulgur başkenti, tarım ve sanayinin

Karaman yıllardır aynı soruları soruyor. Bu cümleyi ilk kez mi duyduk? Hayır.Hatta belki çocukluğumuzdan beri…Her nesil aynı cümleleri kuruyor, aynı

Karaman’da Rasyonel Otorite Boşluğu: Kuralların Şehri mi, Kişilerin Şehri mi? Karaman; tarih boyunca “dil”, “kültür” ve “kök” gibi büyük anlamlarla

Karaman’da herkes bir şeylerin ters gittiğini görüyor. Ama kimse asıl soruyu sormuyor: Boşlukları kim/ne doldurdu ? Çünkü kainat boşluk kabul

Karaman’ın son 45 yılına şahit olan sade bir vatandaş olarak, Karaman’ın il olduğu günden itibaren görev yapan tüm valileri; son

Karaman’ın Görünmeyen Gündemi: Ecstasy ve Sessiz Tehlike Karaman’da bazı meseleler var ki, gürültüyle gelmiyor. Ne her gün manşete düşüyor ne

Karaman Kuruyor: Kuraklıktan Değil, Yönetimden Karaman’da kuraklık yeni değil. Yeni olan şey, kuraklığın artık “olağan” bir sorun olmaktan çıkıp toprağı,

Bugüne dek köşemde şehrimizin aksayan yönlerini, sokaktaki vatandaşın sitemini ve gözle görülür eksiklikleri bir gazeteci olarak dile getirmeye gayret ettim.

Karaman’da siyaset uzun zamandır kapalı bir odada dönüp duruyor. O odanın kapısı halka, sivil topluma, meslek odalarına ve genç fikirlere

“Bir şehrin ruhu, o şehirde yaşayanların rüyasıdır.” (Ahmet Hamdi Tanpınar, Beş Şehir)

Libya'nın kurucu önderleri, ABD, İngiltere ve Fransa gibi devletlerden "deniz vergisi" alan ve ABD tarihinin kendi toprakları dışındaki ilk savaşına

Türkiye’nin bugün en büyük krizi geleceksizliktir. Daha doğrusu: ortak bir gelecek hayalinin olmayışıdır. Toplumsal hafıza sanıldığı gibi geçmişe bakmak değildir.

Nutuk’u bir kez olsun açmamış insanların “Atatürkçüyüm” diye kürsü kurduğu, Kur’an-ı Kerim’i hayatında hiç okumamış kitlelerin “siyasal İslamcıyım” iddiasıyla siyaset